جداکننده الکترومغناطیسی ایزوتوپ ها (EMIS) مستقر در کرج قابلیت جداسازی ایزوتوپ های دامنه وسیعی از عناصر مختلف را دارا می باشد. ایزوتوپ های زیرکونیم برای اولین بار در ایران با استفاده از این روش با موفقیت جداسازی شدند. زیرکونیم دارای پنج ایزوتوپ پایدار Zr90، Zr91، Zr92، Zr94، Zr96 می باشد و فراوانی طبیعی Zr90 45/51 درصد است. ایزوتوپ Zr90 برای تولید Nb90 طی واکنش Nb90Zr(p, n)90 به کار می رود که دارای پتانسیل بالا جهت استفاده در نشان دار کردن آنتی بادی ها برای مطالعه تومورها به روش PET می باشد. پاکت های مسی و صفحه جلویی گرافیتی کلکتور برای ایزوتوپ های زیرکونیم، طراحی و ساخته شد. پس از انتخاب ترکیب مناسب ماده اولیه، پارامترهای الکتریکی چشمه یونی و الکترومگنت تعیین شدند. طیف جرمی ایزوتوپ های زیرکونیم توسط ثبت-کننده ثبت و جمع آوری انجام شد. ایزوتوپ های زیرکونیم انباشت شده در پاکت ها ابتدا استخراج و سپس توسط روش های الکترولیز و رسوب گیری تخلیص گردید. محصول نهایی به صورت 2ZrO با آنالیز پراش پرتو ایکس (XRD) تأیید شد. خلوص ایزوتوپی Zr90 با طیف سنج جرمی (TIMS)، 22/99 و خلوص شیمیایی به روش پیکسی (PIXE)، 85/99 تعیین گردید.

سابقه و هدف: درمان گلیوم خوش خیم یکی از مشکلات جراحی اعصاب است. با توجه به گزارشاتی از موفقیت درمان چشمه های موقت I125 در بیماران (low grade glioma (LGG و عدم گزارش از تجربه آن در کشور، این تحقیق بر روی مراجعین به بیمارستان شهدا تجریش که به علت LGG قبلا تحت درمان جراحی یا رادیوتراپی قرار گرفته بودند و پاسخ به درمان های قبلی نداشتند انجام شد.مواد و روش ها: مطالعه به روش case series روی کلیه بیمارانی که طی سال های 1382 لغایت 1389 به طور مستمر با تشخیص LGG برای جراحی استریوتاکتیک با چشمه پرتوزا I125 مراجعه نمودند، انجام گرفت. بیماران حداقل 6 ماه پیگیری شدند و نتایج درمانی با بقای بیماران و با استفاده از منحنی کاپلان - مایر ارایه گردید.یافته ها: طی مدت مطالعه 8 بیمار واجد شرایط وجود داشتند، 7 نفر مرد و یک نفر زن که در سنین 10.6±31.1 سال بودند. یک نفر به علت مشکلات قلبی تنفسی فوت گردید. بقای کلی بیماران 42% بود و 7 بیمار در آخرین پیگیری در قید حیات بودند.نتیجه گیری: به نظر می رسد استفاده از چشمه های موقت پرتوزا I125 در درمان تومورهای LGG قابل قبول باشد. پیشنهاد می شود تاثیر این روش به عنوان درمان اولیه در بیماران تازه تشخیص داده شده LGG نسبت به بیمارانی که عدم پاسخ به درمان داشته اند، مقایسه شود.

مقدمه: نمک یددار مهم ترین منبع ید دریافتی در ایران است. مطالعه های قبلی نشان دادند که اختلال های ناشی از کمبود ید در ایران به طور موثری ریشه کن شده است. هدف این مطالعه بررسی غلظت ید ادرار و میزان ید نمک مصرفی خانوارهای جنوب تهران در سال 1388 است.مواد و روش ها: یک مطالعه مقطعی در 91 خانوار که با روش نمونه گیری خوشه ای تصادفی انتخاب شده بودند، انجام شد. از 147 فرد بزرگسال خانوارهای انتخاب شده (شامل 85 زن و 62 مرد) که 18 سال و بالاتر سن داشتند، نمونه ادرار 24 ساعته گرفته شد. اندازه گیری غلظت ید و کراتینین ادرار 24 ساعته به ترتیب توسط روش های هضم اسید و Autoanalizer انجام شد. مقدار سرانه مصرف نمک برآورد و میزان ید نمک های مصرفی خانوار با روش تیتر کردن اندازه گیری شد.یافته ها: میانگین ید نمک های مصرفی خانوار 14.7±12.7 گاما بود. 64.8% آنها میزان ید کمتر از 10 گاما داشتند. میانه ید ادرار در جمعیت مورد بررسی 48.0 میکروگرم در لیتر بود، اختلاف معنی داری بین مردان و زنان وجود نداشت. میانه سرانه مصرف روزانه نمک 9.1 گرم برآورد شد. بر اساس طبقه بندیWHO/ICCIDD/UNICEF ،17.0 ،30.6 ، 45.6 و 6.8% شرکت کنندگان به ترتیب غلظت ید ادرار بیشتر از 100، 99-50، 49-20 و کمتر از20 میکروگرم در لیتر داشتند.نتیجه گیری: نمک های مصرفی در جنوب تهران دارای مقادیر کافی ید نبود و ساکنان جنوب شهر تهران دچار کمبود متوسط ید هستند. یافته های این مطالعه نظارت بیشتر برای بهبود وضعیت تغذیه ای ید را نشان می دهد و خطر برگشت عوارض ناشی از کمبود ید را در کشور گوشزد می کند.

زمینه: ایزوتوپ ید-131 در تشخیص و درمان پرکاری و سرطان تیروئید استفاده می شود. برای حصول درمان بهینه باید دوز مشخصی از تابش به بافت تیروئید برسد و کمترین تابش ممکن نیز به اندام های نخاع گردنی مهره گردنی بافت نرم و لایه چربی زیر پوست و پوست گردن برسد. نظر به اینکه اندازه گیری دوز در بافت زنده دشوار است؛ هدف از این تحقیق محاسبه دوز جذبی در اندام های فوق به وسیله کد MCNPX است.مواد و روش ها: ابتدا فایل ورودی برای کد MCNPX برای محاسبه تالی F6 وF8  تهیه گردید و فرض شد لوب های تیروئید به صورت بیضی ‎گون با قطر بزرگ دو برابر قطر کوچک باشد و ید 131 به طور یکنواخت در لوب ها توزیع شده است؛ سپس کد برای تالی F6 و F8 برای حجم های لوب از 1 تا 25 میلی لیتر اجرا گردید. از فایل خروجی تالی F6 دوز جذبی گاما در تیروئید بیضی گون، نخاع گردنی، مهره گردنی، بافت گردن، لایه چربی و پوست برای لوب با حجم متغیر از 1 تا 25 میلی لیتر استخراج و نمودارهای آن ترسیم گردید. همچنین از خروجی تالی F8 انرژی جذب شده بتا در تیروئید و بافت نرم گردن استخراج و در جدول درج و سپس دوز جذبی بتا محاسبه گردید.یافته ها: نتایج این تحقیق نشان می دهد که برای اکتیویته ثابت در تیروئید با افزایش حجم هر لوب بیضی گون از 1 تا 25 میلی لیتر، دوز جذبی گاما در تیروئید 88.3 درصد، بافت نرم 6.9 درصد، لایه چربی 19.3 درصد، پوست 17.4 درصد کاهش و همچنین دوز جذبی گاما در نخاع 32.1 درصد و در مهره گردنی 32.3 درصد افزایش می یابد. برای وضعیت مشابه، دوز جذبی بتا در تیروئید 95.9 درصد و در بافت نرم 64.2 درصد کاهش می یابد.نتیجه گیری: برای اکتیویته ثابت در تیروئید با افزایش حجم تیروئید دوز جذبی گاما در تیروئید، بافت نرم گردن، لایه چربی زیر پوست و پوست گردن کاهش می یابد؛ اما در استخوان گردن و نخاع گردنی افزایش می یابد. همچنین با افزایش حجم لوب برای اکتیویته ثابت دوز جذبی بتا در تیروئید و بافت گردن کاهش می یابد. بنابراین هر چه لوب تیروئید کوچکتر باشد باید مقدار ید 131 بیشتری برای القای دوز مناسب تجویز گردد.

پدیده خوشه شدن در هسته ها به ویژه در هسته های سبک پدیده ای کاملاً متداول است؛ در حالی که مطالعه آن دشوار است. در این مقاله، ما با استفاده از یک مدل ساده، یعنی یک سیستم دو ذره ای (شامل یک هسته جادویی به همراه خوشه چرخان) با در نظر گرفتن پتانسیل های هسته ای هلمن و دنگ-فان، به بررسی ترازهای انرژی نوارهای چرخشی ایزوتوپ Ne20 با پاریته های مثبت و منفی می پردازیم. بررسی ها نشان می دهد که ترازهای انرژی نوار چرخشی با پاریته مثبت برای پتانسیل های مذکور تطابق خوبی با نتایج تجربی دارد. اما در خصوص ترازهای چرخشی با پاریته منفی، نتایج با استفاده از پتانسیل دنگ-فان نسبت به پتانسیل هلمن، تطابق بهتری با مقادیر تجربی دارد.